Je buitenwereld laat zien hoe het van binnen met je gaat
In mijn praktijk beginnen gesprekken vaak bij wat er misloopt in het dagelijks leven, bij gedoe in een relatie, spanning op het werk of een gevoel van onrust dat steeds terugkomt. En terwijl iemand vertelt over alles wat er gebeurt, merk ik dat de aandacht naar buiten gericht blijft. Naar situaties, naar andere mensen en naar alles wat opgelost moet worden.
Dat is ook hoe de meeste mensen zijn gaan leven, met hun aandacht bij wat er om hen heen gebeurt. Bij verwachtingen, verantwoordelijkheden en prikkels die elkaar in hoog tempo opvolgen, waardoor er weinig ruimte overblijft om stil te staan bij wat er van binnen speelt, terwijl juist daar veel wordt bepaald.
Want hoe het van binnen met je gaat, zie je vaak terug in hoe je leven er aan de buitenkant uitziet, ook al voelt dat in eerste instantie niet zo.
Wat je buitenwereld je laat zien
Als je bijvoorbeeld kijkt naar je vriendschappen, dan kun je vaak voelen of er balans is of dat jij degene bent die veel geeft en weinig ontvangt. En als je naar je werk kijkt, dan merk je misschien of je energie krijgt van wat je doet of dat je vooral doorgaat terwijl je lichaam al signalen geeft dat het te veel is. Ook in hoe je met je tijd omgaat zie je iets terug, want sommige dagen zitten zo vol dat er geen enkel moment overblijft waarop je echt even bij jezelf bent.
Dat zijn geen losse toevalligheden, dat zijn vaak patronen die iets zeggen over hoe jij jezelf meeneemt in je leven.
Hoe je de verbinding met binnen kwijtraakt
Veel mensen hebben ergens geleerd om zich aan te passen aan wat er nodig is, om door te gaan en om rekening te houden met anderen. Dat zijn waardevolle vaardigheden die vaak ook iets hebben opgeleverd, terwijl ze er tegelijk voor zorgen dat de aandacht steeds naar buiten blijft gaan, waardoor het contact met de binnenwereld stiller wordt.
En juist daar begint het te schuiven, want zonder dat je het echt doorhebt raak je verder verwijderd van wat je voelt, van wat je nodig hebt en van waar je grenzen liggen. En voor je het weet ontstaat er een manier van leven waarin je veel doet en weinig echt ervaart.
Wat er onder de meeste hulpvragen ligt
Onder de meeste hulpvragen ligt een basis die mist, en die basis bestaat uit zelfliefde, zelfzorg en zelfkennis, die samen bepalen hoe je omgaat met wat er op je pad komt.
Als zelfkennis ontbreekt, wordt het lastig om te herkennen wat er in je gebeurt en waarom je reageert zoals je reageert. Daardoor begrijp je vaak pas achteraf wat er speelde. Als zelfzorg ontbreekt, merk je signalen wel op maar doe je er weinig mee, omdat je gewend bent om door te gaan en jezelf aan te passen. En als zelfliefde ontbreekt, wordt het moeilijk om jezelf serieus te nemen, waardoor je sneller over je eigen grenzen heenstapt.
En dat zie je terug in de buitenwereld, in relaties waarin je jezelf verliest, in werk dat energie kost en in keuzes die niet helemaal bij je passen. Daardoor voelt het alsof je steeds in dezelfde cirkel blijft bewegen.
Kijken naar buiten om binnen te begrijpen
Als je wilt weten hoe het van binnen met je gaat, kun je daarom vaak beginnen met kijken naar je buitenwereld. En dan niet om jezelf te beoordelen maar om te zien wat er zichtbaar wordt, want daarin ligt veel informatie besloten die je normaal misschien overslaat.
Je kunt jezelf bijvoorbeeld afvragen hoe je je meestal voelt in contact met anderen. Of je je vrij voelt om jezelf te zijn of dat je jezelf aanpast. Hoe je omgaat met rustmomenten, of je die echt pakt of dat je ze automatisch opvult, En wat er gebeurt als iets niet loopt zoals je had gehoopt, of je mild blijft naar jezelf of dat je meteen kritisch wordt.
Waar de verandering begint
Door op die manier te kijken ontstaat er langzaam meer zicht op wat er van binnen speelt, en dat is vaak het begin van verandering, omdat je pas iets kunt verschuiven als je eerst ziet wat er gebeurt.
Van daaruit ontstaan kleine momenten waarin je iets anders kunt doen. Momenten waarin je bijvoorbeeld merkt dat je over je grens gaat en daar even bij blijft in plaats van eroverheen te stappen. Of waarin je voelt dat je moe bent en besluit om toch even rust te nemen, en juist in die kleine verschuivingen begint er iets te veranderen.
Het mooie is dat je buitenwereld dan langzaam mee beweegt, omdat de manier waarop jij jezelf meeneemt verandert. Hierdoor gaan relaties anders voelen, worden keuzes duidelijker en ontstaat er meer rust in hoe je je dag doorloopt.
Het begint vaak met kijken, echt kijken, naar wat er al is, en durven zien wat dat zegt over jou. Zonder dat je het meteen hoeft op te lossen of te veranderen.
Alles wat je zoekt buiten jezelf, begint bij hoe je jezelf behandelt.
Wil je van buiten naar binnen? In de audiowandeling ‘Terug naar jezelf’, vind je de ruimte om weer contact te maken met wat jij voelt, nodig hebt en belangrijk vindt. De wandeling bestaat uit zes losse audio’s die je op je telefoon kunt beluisteren, waardoor je ze overal mee naartoe neemt en kunt luisteren tijdens een wandeling, op de bank of op een plek die voor jou fijn voelt.